22/11/11

A call to arms

[Οι δυνάμεις του σκότους που προσπαθούν να κρατήσουν το φανταστρουμφικό τρίτο ποστ της επικά γαμάτης και ανερυθρίαστα ρηξικέλευθης σειράς ποστ Οι δύο J.F. και το αλτσχάιμερ, συγνώμη, αουτσάιντερ, θα ηττηθούν εντέλει, μπορείτε να είστε σίγουροι λέμε, κάτι διορθωσούλες ακόμα και θα το δημοσιεύσω, αμέ. Μέχρι τότε, χίαρ αρ σαμ σάινι θινγκς για να σας βοηθήσουν να αντέξετε το σασπένς.]
Breath as Inherent Vice (το κείμενο στα ελληνικά εδώ)
Five years ago, a relatively unknown (and unhinged) director began one of the wildest experiments in film history. Armed with total creative control, he invaded a Ukrainian city, marshaled a cast of thousands and thousands, and constructed a totalitarian society in which the cameras are always rolling and the actors never go home: The Movie Set That Ate Itself (pic)
Πίσω από τον καθρέφτη του Murakami [μάσιβ σπόιλερ αλέρτ]
+το σάουντρακ:
Η ελληνική μετάφραση του 2666 έρχεται - η ιερή αποστολή μας ξεκινά - εμπρός να σκορπίσουμε στον κόσμο την κατά Roberto Bolaño Αποκάλυψη - άνθρωπο τον άνθρωπο, γειτονιά τη γειτονιά (μην ανησυχείτε, ζανταρκισμός ονομάζεται το σύνδρομο, περνάει με πολλά υγρά και κρύες κομπρέσες)
Ain’t nothing but a movie: A short animated film inspired by Roberto Bolaño’s “The Colonel’s Son”. Published in Granta magazine 117: HORROR. Created by Jocabola, Owen Freeman, David Bonas and Sorgerune.
Έρχεται, όμως, και η ελληνική μετάφραση του Oblivion - εμπρός, φανταστρουμφικοί μου αναγνώστες, για τη διάδοση του γουαλασισμού - άνθρωπο τον άνθρωπο, γειτονιά τη γειτονιά (μην ανησυχείτε, ζανταρκισμός ονομάζεται το σύνδρομο, περνάει με πολλά υγρά και κρύες κομπρέσες)