Ξάφνου μια πάπια

Ξέρω ότι περιμένετε εναγωνίως το επόμενο ποστ της επικής σειράς Οι δύο J.F. και το αουτσάιντερ, έχω όμως να μοιραστώ μαζί σας μια από τις φανταστρουμφικές μου αναγνωστικές περιπέτειες. (Αχ, δεν είναι καταπληκτική η ζωή της αναγνώστριας; Τόσοι κίνδυνοι, τόσο σασπένς, τόσες μεγάλες στιγμές.)

Διαβάζω, που λέτε, αμέριμνη τη Ζωή ενός χειρουργού, μια από τις επτά υπέροχες ιστορίες του Ένας ανθρωπολόγος στον Άρη του λατρεμένου Oliver Sacks (εκδόσεις Άγρα). Όπως ίσως θυμάστε, ο Oliver Sacks έχει μια ιδιαίτερη εκτίμηση στις υποσημειώσεις (υποψιάζομαι ότι η λατρεία της γιορς τρούλι  για τις υποσημειώσεις οφείλεται τουλάχιστον εν μέρει στις υποσημειώσεις του Oliver Sacks - φάιλ άντερ η άχρηστη πληροφορία της ημέρας), πράγμα που σημαίνει ότι το βιβλίο είναι γεμάτο από δαύτες κι η Μ. τις διαβάζει όλες μα όλες με αγαλλίαση (οι μικρές χαζές της ζωής). Μία από τις υποσημειώσεις, λοιπόν, λέει τα εξής:

Ορισμένοι ασθενείς με σύνδρομο του Τουρέτ έχουν τέτοια τικ εκσφενδονισμού -απότομη, φαινομενικώς αναίτια ανάγκη ή καταναγκασμό να ρίξουν αντικείμενα-, πολύ διαφορετικά όμως από τον λυσσαλέο εκσφενδονισμό του Μπέννετ. Μπορεί να υπάρξει ένα σύντομο προαίσθημα -που στάθηκε αρκετό, σε μια περίπτωση, για να ουρλιάξει ένα προειδοποιητικό «Πάπια!»- προτού ένα πιάτο με φαγητό, ένα μπουκάλι κρασί ή οτιδήποτε άλλο πετάξει στο άλλο άκρο του δωματίου.

«Πάπια!»

Εμ...


Πάπια; Ποια πάπια;

Αυτή η πάπια;

Ύποπτη #1

Ή μήπως αυτή;

Ύποπτη #2

Σύμφωνοι, οι τουρετικοί λένε διάφορα άκρως ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά αυτό το προειδοποιητικό «Πάπια!» εμένα μου ακούγεται τουλάχιστον περίεργο. Μετέφρασα νοερά τη φράση στα αγγλικά [1]. Ναι, duck θα φώναζε κάποιος σε αυτό το πλαίσιο, όχι όμως το ουσιαστικό που σημαίνει πάπια, αλλά το ρήμα, νομίζω, που σημαίνει σκύβω - ειδικά για να αποφύγω χτύπημα. (Η άλλη πάπια, η δεύτερη ύποπτη, απαλλάσσεται, αφού δεν περιλαμβάνεται στις σημασίες της λέξης duck.) Μπορεί να κάνω και λάθος -αν κάνω λάθος, ας μου το εξηγήσει κάποιος-, δεν σας φαίνεται όμως πιο λογικό, λίγο πριν αρχίσουν να φεύγουν πράγματα δεξιά κι αριστερά, να φωνάζει ο τουρετικός ένα προειδοποιητικό «Σκύψε!», παρά ένα προειδοποιητικό «Πάπια!»;

[Πρίβιουσλι ον δι μπλογκ: Ο Coward Robert Ford, το νέο σκηνοθετικό ταλέντο που δεν πρέπει να χάσετε.]

DISCLAIMER

Η Μ. σέβεται τους μεταφραστές και τους ευχαριστεί για τις προσπάθειές τους, δίχως τις οποίες δεν θα μπορούσε να διαβάσει πολλά από τα βιβλία που διαβάζει. Γνωρίζει ότι τα λάθη είναι αναπόφευκτα και βρίσκουν τον τρόπο να τρυπώσουν παντού (ειδικά στις συνθήκες με τις οποίες δουλεύουν οι μεταφραστές στην Ελλάδα σήμερα), ακόμα και στις κατά κανόνα πολύ καλά επιμελημένες εκδόσεις Άγρα. Πιστεύει, όμως, ότι τα λάθη είναι για να επισημαίνονται και να διορθώνονται. Νο τρανσλέιτορς ορ ντακς γουέρ χερτ ντιούρινγκ δε μέικινγκ οβ δις μπλογκ ποστ.

[1] Αργότερα, με χρήση του μυστικού υπερόπλου κάθε χάκερ που σέβεται τον εαυτό του, βρήκα και το πρωτότυπο (για να μην ψάχνεστε, Ctrl+F και πληκτρολογείτε duck - ναι, είμαι τόσο μεγαλόψυχη και μασίφ που μόλις μοιράστηκα μαζί σας ένα από τα μυστικά της φανταστρουμφικής μου τέχνης).